Traffix – zostaw zielone na chwilę za długo, a skrzyżowanie zamieni się w złomowisko

Trzy białe auta stoją przed czerwonym światłem, a gra podpowiada, że wystarczy dwa razy stuknąć w sygnalizator, żeby puścić wszystkie naraz. Puściłem. Po kilku sekundach za skrzyżowaniem leżało kilkadziesiąt rozbitych samochodów, bo z bocznej drogi cały czas wjeżdżały czarne. Tak wyglądał mój pierwszy kontakt z Traffiksem, grą portugalskiego studia Infinity Games, w której jedynym zadaniem jest przełączanie świateł.
Jedno stuknięcie, jedno auto
Zasady są proste i gra tłumaczy je w samouczku. Pojedyncze stuknięcie w światło przepuszcza jedno auto, podwójne zostawia zielone dla wszystkich, a kolejne stuknięcie znowu zapala czerwone. Kierowcy, którzy stoją za długo, najpierw się niecierpliwią, a potem wściekają, co widać po minkach nad autami. Na poziom przypada dziesięć „incydentów”, czyli wypadków albo wybuchów złości, a rozbite auta trzeba usuwać z jezdni, stukając w nie albo zgarniając je palcem. Samouczek i menu są po angielsku, ale tekstu jest tak mało, że przy odrobinie dobrej woli da się grać bez słownika.
Z Berlina do Taupo
Poziomy to miasta, ułożone na liście jedno pod drugim: Berlin, Rzym, Dżakarta, Ateny, Lima, Los Angeles, Braga, Manila, Madryt i dalej przez Hawanę, Kapsztad, Lagos, Katmandu, Montreal i Nowy Jork aż po Taupo w Nowej Zelandii. Naliczyłem ich ponad dwadzieścia. Odblokowuje się je po kolei, a w każdym jest tryb Normal i, na później, Chaos. W Berlinie zadanie brzmi: przeprowadzić bezpiecznie 15 aut. Dwie drogi przecinają się po skosie, białe auta czekają na moje światło, a czarne jadą poprzeczną drogą i wcale się nie zatrzymują.
Road rage numer trzy
Berlina nie przeszedłem. Skończyło się napisem „Too many incidents!”, zerem kierowców z piętnastu, trzema wybuchami złości i siedmioma wypadkami. Na swoje usprawiedliwienie mam tylko tyle, że refleks kontrolera ruchu to nie jest moja najmocniejsza strona, a gra nie wybacza wahania: puścisz auto o sekundę za wcześnie i jest kraksa, przytrzymasz o kilka sekund za długo i kierowca zaczyna się wściekać. Dalszych miast nie widziałem, bo bez wygranej w Berlinie zostają zamknięte na kłódkę.
Gradient od żółci po fiolet
Oprawa jest minimalistyczna: na jasnym tle leżą drogi pomalowane gradientem od żółci po fiolet, a samochody to białe i czarne prostokąty z cieniem. W pauzie jest wyłącznik dźwięku i wibracji, tryb nocny i logowanie do Gier Google Play, które gra proponuje zaraz po pierwszym uruchomieniu i które można odrzucić. Reklam nie widziałem ani w trakcie, ani po przegranej. Karta w sklepie wspomina o zakupach w aplikacji, ale w menu żadnego sklepu nie znalazłem.
Piętnaście aut wciąż czeka
Traffix kosztuje 10,99 zł i nadaje się na krótkie, nerwowe sesje, w których przez cały czas decydujecie, kogo puścić teraz, a kto jeszcze postoi. Jeśli lubicie gry zręcznościowe, w których liczy się wyczucie chwili, a nie liczba przycisków, to dobry wybór, a angielski w menu nie przeszkadza. Ja wracam do Berlina, bo moje 15 aut wciąż stoi na czerwonym.



